เหนื่อยเกินไปเหลือเปล่า
ความรักที่แสนยาวนานของฉัน
กับความสุข ทุกข์
ฉันไม่รู้เลยว่ามันจะยาวนานถึงเมื่อไหร่
เพราะวันนี้. . ฉันเหนื่อยมาก
และฉันรู้ดีว่าเรากำลังประคับประคองมันไป
เพื่อให้ถึงวันที่เราฝัน. . .
แต่ทำไมล่ะ ทำไมเราไม่เลือกที่จะมีความสุขกับสิ่งที่เป็น
แทนการประคับประคองที่บั่นทอน
เราและเราไปทีละนิด
เราอยู่กันเพราะคำว่า รัก ด้วยความเข้าใจ
ที่น้อยลง น้อยลงทุกวัน
และฉันก็ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เป็นอยู่มันคือการเรียนรู้
ซึ่งกันและกัน หรือความทุกข์กันแน่
(17 ม.ค. 48)
edit @ 2007/03/08 02:13:34
แหมม เศร้าจังเลย อ่านบทความนี้แย้วดูเป็นคนที่ละเอียดอ่อนน๊ะ...และมีความคิดที่ดีเลยล่ะ...และเป็นคนที่คิดหลาย ๆ มุมมองซะด้วย...
